Posts Tagged ‘Śląsk’

Zarys zmian prawnych w projekcie ustawy o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów

Kto może zyskać, a kto stracić – zarys analizy ekonomicznej zmian prawnych zawartych w projekcie ustawy o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji

W październiku br. został przedstawiony opinii publicznej projekt ustawy o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Zasadniczym celem projektu – jak projektodawca zaznacza – jest konieczność zapewnienia pełnej transpozycji przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. Urz. WE L 269 z 21.10.2000, str. 34, z późn. zm.) oraz skierowanie całego strumienia powstających odpadów do legalnych stacji demontażu, celem wyeliminowanie szarej strefy w przetwarzaniu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Projekt zawiera rozwiązania systemowe wprowadzające zmiany w: − ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202, z późn. zm.), − ustawie z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275, z późn. zm.), − ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2008 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.), − ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.), − ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. (Dz. U. Nr 124, poz. 1152, z późn. zm.).

Najistotniejsze zmiany, które zaprezentowano w projekcie dotyczą zniesienia opłaty tzw. recyklingowej w wysokości 500 zł, płaconej przed pierwszą rejestracją pojazdu, ustanowienia nowej definicji wprowadzającego pojazdy do obrotu, wprowadzenia opłaty produktowej za nieosiągnięcie poziomów odzysku, w tym recyklingu przez prowadzących stacje demontażu pojazdów, dokonanie zmian w zasadach tworzenia sieci zbierania pojazdów wycofanych z eksploatacji. Projekt swym zakresem obejmuje:

1) wprowadzających pojazdy, przedsiębiorców prowadzących stacje demontażu, przedsiębiorców prowadzących punkty zbierania pojazdów, przedsiębiorców prowadzących strzępiarki,

2) właściwe organy ochrony środowiska, odpowiadających za wydawanie decyzji wymaganych w związku z prowadzeniem stacji demontażu, punktów zbierania pojazdów i strzępiarek, a także organów prowadzących kontrole w zakresie przestrzegania przepisów ochrony środowiska,

3) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej,

4) Dyrektorów Izb Celnych,

5) zakłady ubezpieczeń, a także

6) właścicieli pojazdów.

Z punktu widzenia właściciela pojazdu najistotniejszą zaproponowaną zmianą jest rezygnacja z wnoszenia opłaty w wysokości 500 zł w przypadku sprowadzenia pojazdu z obszaru Unii Europejskiej lub spoza tego obszaru w ramach indywidualnego nabycia. Wnoszą ją wszyscy, którzy nie mają obowiązku zapewnienia sieci, czyli osoby fizyczne oraz przedsiębiorcy, którzy nie wydają karty pojazdu, o której mowa w art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Środki trafiają na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Dowodem wpłaty jest dokument potwierdzający wniesienie opłaty z tytułu wprowadzenia na terytorium kraju pojazdu o wyszczególnionych cechach identyfikacyjnych zgodnie z Prawem o ruchu drogowym. Zniesienie opłaty recyklingowej w wysokości 500 zł za wprowadzany pojazd powinno wpłynąć na obniżenie ceny samochodów używanych pochodzących z obszaru Unii Europejskiej o dokładnie tę kwotę. Należy jednak zaznaczyć, że uprawnionym do obniżenia ceny o tę kwotę będzie jedynie nabywca indywidualny, czyli osoba fizyczna, dokonujący zakupu na terytorium Unii Europejskiej. Przedsiębiorcy ulga w takim wymiarze nie będzie dotyczyć. Właśnie za sprawą nowej definicji wprowadzającego i przypisanych obowiązków podmiotom mieszczącym się w ramach tej definicji. Wprowadzającym pojazd, w myśl projektu, ma być przedsiębiorca będący producentem pojazdu lub przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu pojazdu.

Zgodnie z przyjętym założeniem wszyscy wprowadzający pojazdy na terytorium kraju (np. dealerzy samochodowi, właściciele komisów) będą musieli zapewnić sieci zbierania pojazdów wycofanych z eksploatacji, w ramach których stacje demontażu tworzące jedną sieć będą musiały wykazać moc przetwarzania pojazdów wycofanych z eksploatacji odpowiadającą co najmniej 70% liczby pojazdów wprowadzonych przez przedsiębiorcę w roku poprzednim. Obok tej nowości ma pozostać obowiązek zapewnienia funkcjonowania sieci obejmującej terytorium kraju w taki sposób, aby zapewnić właścicielowi możliwość oddania pojazdu wycofanego z eksploatacji do punktu zbierania pojazdów lub stacji demontażu, położonych w odległości nie większej niż 50 km w linii prostej od miejsca zamieszkania albo siedziby właściciela pojazdu. Zmiana ta obciąży przedsiębiorców wprowadzających pojazdy nie tylko w wymiarze geograficznym (50 km od miejsca zamieszkania ostatniego posiadacza pojazdu), ale także w wymiarze ilościowym, liczonym od masy wprowadzonych pojazdów. Zakładając, że liczba rejestrowanych pojazdów wprowadzonych przez przedsiębiorców wynosi ok. 1.000.000 sztuk (w roku 2009 zarejestrowano ponad 1,4 miliona pojazdów), wówczas sieć zbierania pojazdów powinna być przygotowana na 700.000 sztuk zwrotów rocznie. Biorąc pod uwagę, że rynek oscyluje w granicach 200 tys. wyrejestrowywanych pojazdów rocznie, projekt zakłada konieczność utrzymywania sieci przygotowanej na przyjęcie 3,5 razy więcej pojazdów niż rynek jest w stanie wygenerować. Zatem koszty utrzymania systemu będą musiały wzrosnąć, głownie z powodu konieczności utrzymywania stałej nie związanej z funkcjonowaniem rynku mocy przerobowych stacji demontażu pojazdów 3,5 razy większej od możliwości dostarczenia surowca z rynku. Do tego nałoży się obowiązek pokrywania przez krajowych przedsiębiorców kosztów demontażu pojazdów pochodzących z obszaru całej Unii Europejskiej. Obecne przepisy stanowią, że przedsiębiorca prowadzący stację demontażu nie może pobrać opłaty, za przyjęcie do stacji demontażu zużytego pojazdu, jeżeli spełnione są spełnione następujące warunki:

1) pojazd jest zarejestrowany na terytorium kraju, zgodnie z odrębnymi przepisami;

2) pojazd wycofany z eksploatacji:

a) jest kompletny

b) nie zawiera innych odpadów, które nie pochodzą z danego pojazdu.

Po zmianie powyższego przepisu przedsiębiorca prowadzący stację demontażu pojazdów nie będzie mógł odmówić przyjęcia pojazdu, jeżeli jest on zarejestrowany na terytorium całej Unii Europejskiej. Jeżeli pojazd zarejestrowany na terytorium Unii Europejskiej w momencie przyjmowania będzie miał wartość zerową lub ujemną zapłaci za to krajowy system, czyli prowadzący stacje demontażu pojazdów.

Celem dyrektywy w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji jest spowodowanie, że w państwach członkowskich osiągnięte zostaną poziomy odzysku i recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Z raportu za 2009 r. wiadomo jest, że Polska nie osiągnęła poziomów odzysku, mimo funkcjonującego systemu finansowania stacji demontażu pojazdów. Projekt zakłada cofnięcie systemu finansowania stacji demontażu pojazdów, a w jego miejsce wprowadzenie kary za nieosiągnięcie poziomów odzysku, w tym recyklingu w postaci opłaty produktowej. Opłata produktowa będzie obliczana jako iloczyn stawki opłaty i brakującej masy odpadów wymaganej do osiągnięcia poziomu odpowiednio odzysku i recyklingu odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji. Stawka opłaty ma wynosić:

a) 0,1 zł za każdy kilogram brakującej masy odpadów wymaganej do osiągnięcia poziomu odpowiednio odzysku i recyklingu, w przypadku, gdy poziom nieosiągnięcia poziomów odzysku i recyklingu jest równy bądź niższy niż 5%,

b) 0,2 zł za każdy kilogram brakującej masy odpadów wymaganej do osiągnięcia poziomu odpowiednio odzysku i recyklingu, w przypadku, gdy poziom nieosiągnięcia poziomów odzysku i recyklingu jest wyższy niż 5%.

Na tych zmianach straci prawdopodobnie najwięcej krajowy ostatni właściciel pojazdu. Zgodnie z obecnie funkcjonującym rynkiem pojazd, który oddajemy do stacji demontażu pojazdów zwykle ma wartość dodatnią, czyli auto złomowisko za niewielkie pieniądze, ale jednak, kupuje od ostatniego właściciela pojazd przeznaczony do demontażu, ze względu na cenę rynkową metali zawartych w pojeździe. W chwili, gdy zostanie nałożona kara w postaci opłaty produktowej na prowadzącego stacje demontażu pojazdów za nieosiągnięcie poziomu odzysku, w tym recyklingu, wówczas za pojazd oddawany do stacji demontażu raczej nie uzyskamy środków finansowych. Trudniej będzie także oddać do demontażu niektóre modele zużytych pojazdów, które zawierają większe ilości tworzyw sztucznych, gdyż te i tak przyniosą stacji demontażu ogólną stratę. Na pewno zapłacimy i to słono za pojazdy niekompletne, czyli takie, które nie będą posiadać wszystkich istotnych elementów i jego masa będzie mniejsza niż 90% masy pojazdu. Przypomnijmy, że opłata pobierana od właściciela niekompletnego pojazdu wycofanego z eksploatacji może wnosić 10 zł za każdy kg brakującej masy pojazdu.

Bilansując te wielkości, jeżeli od ostatniego posiadacza pobierze się 10 zł za każdy brakujący kilogram pojazdu w przypadku pojazdu niekompletnego, wówczas będzie możliwa spłata 20 gr za każdy kilogram przetworzenia pojazdu kompletnego. Zatem każdy kilogram brakującej masy pojazdu pokryje 50 kg masy odpadów niepoddanych odzyskowi ani recyklingowi. Osiąganie poziomów odzysku i recyklingu stanie się mało istotne dla prowadzącego stację demontażu pojazdów, gdyż podstawą stanie się liczenie kosztów i zysków. Na pewno pożądane stanie się przyjmowanie pojazdów niekompletnych, za które ich właściciel będzie musiał zapłacić. Zgodnie z obowiązującym prawem za oddanie do demontażu samej ramy o wadze 100 kg z pojazdu pierwotnie ważącego tonę, właściciel pojazdu może zapłacić do 9 tysięcy zł. Jednakże prowadzący stacje demontażu pojazdów raczej rzadko korzystali z tego przywileju. Po wprowadzeniu opłaty produktowej pobranie opłaty od ostatniego właściciel stanie się obowiązkiem, gdyż w rozważanym przypadku gwarantowana kwota 180 zł wpłynie na konto urzędu marszałkowskiego, ponieważ nie da się poddać odzyskowi i recyklingowi tego, czego nie ma w pojeździe. Prowadzący stację demontażu może teoretycznie zarobić na przyjęciu takiego niekompletnego pojazdu do 8.820 z tytułu przyjęcia oraz kolejne ok. 80 zł za sprzedaż stali z tego co przyjął. Podana kwota była kwotą maksymalna, zatem jaka kwota będzie kwotą minimalną, gdyż obecnie właściciel niekompletnego pojazdu może na jego oddaniu jeszcze zarobić. Minimalną kwotę, jaką zapłaci właściciel ramy pojazdu za czystą żelazną ramę to opłata produktowa, czyli opłata dla urzędu marszałkowskiego wynosząca 180 zł plus koszty obsługi klienta związane przekazaniem tej kwoty, wytworzeniem niezbędnych dokumentów do wyrejestrowania pojazdu. Zysk ze sprzedaży złomu może jedynie pokryć te drugie koszty.

Ile zatem może kosztować w skali kraju system zbierania i przetwarzania pojazdów wycofanych z eksploatacji według nowego projektu prawa? Uwzględniając stan na dzień 30 czerwca 2010 roku, według którego w kraju funkcjonowało 689 stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Przyjmując założenie, że wszystkie stacje demontażu będą należeć stworzonych sieci. Uwzględniając konieczność deklaracji przez przedsiębiorców prowadzących stacje o gotowości przyjęcia do demontażu 700 tys. pojazdów wycofanych z eksploatacji, czyli blisko 700 tys. ton odpadów do przetworzenia (zakładając, że jeden pojazd waży tonę). Doliczając do kosztów bliżej nieokreślone wydatki związane z koniecznością darmowego świadczenia usługi demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji zarejestrowanych poza krajem na terytorium Unii Europejskiej. Biorąc pod uwagę wyliczoną dopłatę do demontażu pojazdów wynoszącą 500 zł za tonę przetworzonego pojazdu. Całkowity maksymalny koszt funkcjonowania systemu gwarantującego gotowość przetworzenia co najmniej 70% pojazdów wprowadzanych na terytorium kraju nie powinien przekroczyć 350 mln zł rocznie plus bliżej nieokreślone koszty demontażu pojazdów niezarejestrowanych w Polsce. Biorąc równolegle pod uwagę likwidację obecnie obowiązującego systemu finansowania działań stacji demontażu pojazdów, koszty te zostaną przeniesione na producentów pojazdów nowych oraz importerów pojazdów nowych i używanych, a także prowadzący stacje demontażu pojazdów. Oznacza to, że według nowego systemu zyska osoba fizyczna kupująca pojazd na terytorium Unii Europejskiej bez pośrednika w postaci importera, czy komisu, gdyż cena pojazdu zostanie zmniejszona o 500 zł, stracą natomiast wszyscy przedsiębiorcy wprowadzający na terytorium kraju pojazdy, a także ostatni właściciel pojazdu. Zyskać mogą, choć jest to raczej wątpliwe, prowadzący stację demontażu pojazdów, którzy będą należeć do sieci, o ile przedsiębiorca zobowiązany do zapewnienia sieci zapłaci prowadzącemu stację za bezczynność, czyli gotowość do demontażu pojazdów o masie 70% tego co wprowadził w roku poprzednim, to znaczy co najmniej 3,5 razy większej niż przedsiębiorca w roku tym statystycznie przetworzył.

Jakie kary grożą za demontaż pojazdu wycofanego z eksploatacji poza Auto Złomowiskiem?

Krótko o karach jakie grożą za demontaż pojazdu wycofanego z eksploatacji poza Auto Złomowiskiem?

Kto poza stacją demontażu dokonuje:

1) usunięcia z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów lub substancji niebezpiecznych, w tym płynów,

2) wymontowania z pojazdów wycofanych z eksploatacji przedmiotów wyposażenia lub części nadających się do ponownego użycia,

3) wymontowania z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów nadających się do odzysku lub recyklingu

- podlega karze pieniężnej od 10 000 do 300 000 zł.

Jeżeli przedsiębiorca przyjmie do naprawy pojazd i nie naprawi go, lecz przeznaczy na części zamienne do może zapłacić zgodnie z już obowiązującymi regułami od 10 tysięcy to 300 tysięcy kary. Według ustawy o recyklingu pojazdów demontaż pojazdów wycofanych z eksploatacji może być prowadzony wyłącznie w stacjach demontażu. Za stację demontażu pojazdów uznaje się jedynie zakład, w którym prowadzone jest przetwarzanie pojazdów wycofanych z eksploatacji, w tym demontaż obejmujący następujące czynności:

a) usunięcie z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów i substancji niebezpiecznych, w tym płynów,

b) wymontowanie z pojazdów wycofanych z eksploatacji przedmiotów wyposażenia i części nadających się do ponownego użycia,

c) wymontowanie z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów nadających się do odzysku lub recyklingu;

Advertisement
  • Zarys zmian prawnych w projekcie ustawy o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów
    Kto może zyskać, a kto stracić – zarys analizy ekonomicznej zmian prawnych zawartych w projekcie ustawy o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji W październiku br. został przedstawiony opinii publicznej projekt ustawy o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Zasadniczym celem projektu – jak projektodawca zazna […]
  • Jakie kary grożą za demontaż pojazdu wycofanego z eksploatacji poza Auto Złomowiskiem?
    Krótko o karach jakie grożą za demontaż pojazdu wycofanego z eksploatacji poza Auto Złomowiskiem? Kto poza stacją demontażu dokonuje: 1) usunięcia z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów lub substancji niebezpiecznych, w tym płynów, 2) wymontowania z pojazdów wycofanych z eksploatacji przedmiotów wyposażenia lub części nadających się do ponownego użyc […]